Contactos
Información
Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz Podcast dla tych, którzy nieustannie zastanawiają się nad życiem i są go równie nieustannie ciekawi. Tematy społeczne, kulturalne, polityczne i egzystencjalne, o Szwecji, Skandynawii...
mostra más
Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz
Podcast dla tych, którzy nieustannie zastanawiają się nad życiem i są go równie nieustannie ciekawi. Tematy społeczne, kulturalne, polityczne i egzystencjalne, o Szwecji, Skandynawii i Polsce, o życiu pomiędzy krajami (rozdzielonymi morzem!), o samoświadomości i kreatywności, o literaturze, i o jodze oraz poszukiwaniach harmonii, i optymizmu wśród chaosu.
Zaprasza pisarka, dziennikarka, tłumaczka i kulturoznawczyni Katarzyna Tubylewicz.
Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz
Możesz mnie też znaleźć tu:
Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial
Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/
www.katarzynatubylewicz.pl
Montaż podcastu: Alicja Siarkiewicz
mostra menos
Podcast dla tych, którzy nieustannie zastanawiają się nad życiem i są go równie nieustannie ciekawi. Tematy społeczne, kulturalne, polityczne i egzystencjalne, o Szwecji, Skandynawii i Polsce, o życiu pomiędzy krajami (rozdzielonymi morzem!), o samoświadomości i kreatywności, o literaturze, i o jodze oraz poszukiwaniach harmonii, i optymizmu wśród chaosu.
Zaprasza pisarka, dziennikarka, tłumaczka i kulturoznawczyni Katarzyna Tubylewicz.
Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz
Możesz mnie też znaleźć tu:
Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial
Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/
www.katarzynatubylewicz.pl
Montaż podcastu: Alicja Siarkiewicz
Episodios & Posts
Episodios
Posts
9 ABR. 2026 · Wyłączanie emocji to często stosowany przez wielu z nas sposób na przetrwanie tego, co trudne i bolesne. Zamrożeni w sobie są często ludzie, którzy doświadczyli traumy, mieli trudne dzieciństwo, doświadczyli straty. Problem wyłączenia jest jednak szerszy. Żyjemy wręcz w czasach masowego odrętwienia i zamrożenia, bo jak inaczej wytłumaczyć fakt, że przeciw takim politykom jak Trump nie rodzi się masowy, dobrze zorganizowany protest? (a jeśli ktoś protestuje to są to tak, wspaniałe osoby, jak Jane Fonda nawykła do protestów od czasów wojny w Wietnamie, ale młodsi pozostają masowo wyłączeni i obojętni)
Jay Caspian Kang pisze w „The New Yorker” o tym, jak społeczeństwo amerykańskie oglądające „spektakl” kolejnych wojen i rzezi pozostaje dziwnie wyłączone, niezdolne do buntu. Czy ma rację, gdy sugeruje że „Trump i jego administracja czują, że mogą robić, co im się podoba, bez liczenia się z opinią publiczną - a nawet bez realnego informowania społeczeństwa - ponieważ, dostrzegają, świadomie lub nie, iż Amerykanie, wyobcowani i uzależnieni od swoich telefonów, są obecnie niezdolni do zorganizowania się wokół poważnego działania politycznego.”?
David Thurfjell, niewierzący szwedzki religioznawca poszukujący doświadczeń metafizycznych w samotnych spacerach po lesie, którego znacie może z mojej książki „Samotny jak Szwed? O ludziach Północy, którzy lubią bywać sami”, napisał nową książkę o ZAANGAŻOWANIU. Według niego to lekarstwo na narastające w wielu ludziach poczucie bezsensu istnienia.
Agnieszka Drotkiewicz w wybitnej, auofikcyjnej powieści „Rekonstrukcja” pokazuje, że z odrętwienia wyrywa nas też odwaga mówienia prawdy o własnym doświadczeniu, odwaga przełamywania tabu. O tej wspaniałej książce opowiadam w „Morzu możliwości” dużo, bo w polskiej literaturze wyjątkowo rzadko zdarzają się tak odważne, piękne i oszczędne stylistycznie narracje, które sięgają tak głęboko (dodam, że mam szczerze dosyć tego, co w polskiej literaturze pełne ironicznego dystansu, wygibasów stylistycznych , szyku przestawnego i pustki). Czytanie „Rekonstrukcji” przypomniało mi, że kulturę można traktować poważnie, że tworzenie jej i obcowanie z nią może przynosić katharsis. Posłuchajcie o tej książce, a potem biegnijcie do księgarń!
W najnowszym odcinku będzie też o świetnym, a dziwnie w Polsce przemilczanym filmie „Dreams” Michaela Franco – kameralnej, pełnej niesamowitej siły i napięcia historii namiętności, która jest tak uwikłana w temat różnic klasowych i nieprzekraczalnych granic, że zamienia się w coś złego. W filmie tym gra między innymi wspaniały Isaac Hernández - pochodzący z Meksyku tancerz baletowy, który od 2025 jest pierwszym tancerzem w nowojorskim American Ballet Theatre. „Dreams” to także przykład kultury, która wyrywa z odrętwienia i rodzi słuszną i potrzebną niezgodę. Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz
➡️ Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz
Możesz mnie też znaleźć tu:
Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial
Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/
www.katarzynatubylewicz.pl
➡️ Montaż podcastu: https://alicjasiarkiewicz.pl/
25 MAR. 2026 · Bycie kobietą, zwłaszcza dojrzałą, to znajdowanie się pod pręgierzem ocen, moralizowania, zawstydzania i plotek, zupełnie jak w katolickim miasteczku, o którego dusznej atmosferze pisała we „Wstydzie” Annie Ernaux. Niby mamy wiek XXI, ale wiele się tu nie zmieniło. Ostatnio obserwowaliśmy aferę o to, czy Demi Moore nie jest aby zbyt szczupła i zbyt ikoniczna oraz czy nie zrobiła zbyt wielu operacji plastycznych. Jednym słowem: czy starzeje się z godnością, czy to aby nie żałosna desperacja, czy może za mało się starzeje i przesadza z atrakcyjnością, a może w ogóle jest niepoczytalna albo nawet chora?
W raczej średnim serialu „Netflix” „Vladimir” przepiękna i seksowna Rachel Weisz gra pięćdziesięcioparoletnią profesorkę na amerykańskim uniwersytecie, która zakochuje się namiętnie w młodym koledze. Czyli nareszcie kobiety są wyzwolone i mają prawo do namiętności ? No nie do końca, bo bohaterka grana przez Weisz nieustannie prowadzi wewnętrzny monolog, w którym opowiada nam, jak bardzo już jest nieatrakcyjna i nieseksowna, tak bardzo, że - uwaga cytat -„nie wywołuje już spontanicznych erekcji”. Jest piękna i zmysłowa, cóż kiedy, czuje się śmieszna, żałosna i jeszcze zaraża nas – kobiety przed ekranem- tymi emocjami i strachem (kto napisał ten scenariusz?!) Jednocześnie jej serialowy mąż (para żyje w związku otwartym) sporo starszy, siwy i pomarszczony z twarzą jak ogryzek, podrywa niestrudzenie dwudziestoletnie studentki i nie słyszymy jego wewnętrznego monologu świadczącego o jakiejś niepewności. Ma prawo! A jego dojrzałość jest seksy!!!
Mamy tu do czynienia z jednym z patriarchalnych cynizmów i OKRUCIEŃSTW , a mianowicie z wmówionym nam przekonaniem, że mężczyźni przez całe życie mają prawo do miłości, seksu i bycia uznawanymi za atrakcyjnych, a kobiety nie. Clint Estwood ze zmarszczkami jest seksowny, Maciej Orłoś ma 22 lata młodszą żonę i prowadzi z nią podcast o miłości i to się podoba! Karol Strasburger może mieć żonę młodszą o 37 lat i to też jest ok, a Tommy Lee Jones lat 87 ma partnerkę młodszą o lat 65 i ach co to za miłość! Za to związek przepięknej Magdy Cieleckiej z młodszym o 16 lat Bartoszem Gelnerem to jest dla wielu ludzi szok i niedowierzanie oraz oczekiwanie na nieuchronny i pewny koniec, bo „on na pewno znajdzie młodszą”.
Uprzedzenia i próby odebrania kobietom dojrzałym prawa do całego życia są nam przekazywane podprogowo na każdym etapie rozwoju.
SKOŃCZMY Z TYM JUŻ. I pamiętajmy, co napisał Georgest Bataille „Eroticism is the approval of life unto death”.To nie jedyny temat w najnowszym Morzu możliwości, będą też plotki z wielkiego świata i inne sprawy, ale to właśnie ów paskudny płciowy apartheid w temacie miłości jest najważniejszy. CZAS NA ZMIANĘ! Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz
➡️ Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz
Możesz mnie też znaleźć tu:
Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial
Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/
www.katarzynatubylewicz.pl
➡️ Montaż podcastu: https://alicjasiarkiewicz.pl/
11 MAR. 2026 · Propaganda musi ograniczać się do kilku prostych kwestii i przedstawiać je w formie haseł tak długo, aż każdy zrozumie, o co chodzi” dowodził Goebbels i mówiąc szczerze jest to niestety bardzo aktualny opis wielu współczesnych narracji, licznych wpisów w mediach społecznościowych oraz upolitycznionych przekazów medialnych.
Żyjemy w świecie pełnym niepokoju, konfliktów i chaosu, a kiedy zaglądamy do mediów społecznościowych, a czasem też do zwykłych mediów natrafiamy na wiele czarno-białych, przekłamanych przekazów, które podnoszą ciśnienie, wywołują strach, a przede wszystkim źle wpływają na myślenie. Jak się przed tym bronić?
Zobaczcie koniecznie świetny dokument „Pani Nikt kontra Putin” – to nie tylko opowieść o współczesnej Rosji i o tym, jak łatwo Rosjanie ulegają politycznemu kłamstwu i propagandzie. Na ten film można spojrzeć szerzej, on pokazuje, jak generalnie działa propaganda i jak niewielu ludzi dysponuje wewnętrznym odruchem sprzeciwu, który pozwala na to, by oprzeć się poglądom większości.
Do zrobienie tego odcinka skłonił mnie też program Kanału Zero: „Malmö bezpieczne getto" :, bo to idealny przykład… propagandy, przekazywanej zresztą pod pozorami obiektywizmu. Sporo jest przecież w tym materiale rzeczy, którym nie da się zaprzeczyć, a jednocześnie jest to materiał tendencyjny i nieobiektywny.
Moim zdaniem, żeby w tym, co nas otacza nie zwariować, musimy często używać pewnego małego słowa. Jakiego? Spróbujcie zgadnąć, oto zagadka:
W wyjątkowych wypadkach słowo to może być rzeczownikiem, ale zazwyczaj jest skromniutką partykułą wzmacniającą albo jeszcze skromniejszym spójnikiem przeciwstawnym i mnie właśnie jako ten spójnik interesuje. Nie zgadliście jakie to słowo? Tym bardziej posłuchajcie Morza możliwości.
Dodam, że to moje małe słowo ma wiele wspólnego ze słowem „nie wiem”, o którego znaczeniu pięknie mówiła Wisława Szymborska w swojej mowie noblowskiej. Zwracała też uwagę na to, że dyktatorzy, oprawcy i demagodzy to ludzie, którzy zawsze „wiedzą” (być może dziś noblistka dodałaby do tej grupy także część influencerów oraz radykalnych i -och jak intensywnie lajkowanych -głosów w mediach społecznościowych”
Szymborska mówiła o takich ludziach tak: „No tak, ale oni “wiedzą”. Wiedzą, a to, co wiedzą, wystarcza im raz na zawsze. Niczego ponad to nie są ciekawi, bo to mogłoby osłabić siłę ich argumentów. A wszelka wiedza, która nie wyłania z siebie nowych pytań, staje się w szybkim czasie martwa, traci temperaturę sprzyjającą życiu. W najskrajniejszych przypadkach, o czym dobrze wiadomo z historii dawnej i współczesnej, potrafi być nawet śmiertelnie groźna dla społeczeństw.”
W tym odcinku sporo będzie o Szwecji, o tym, co się w Szwecji ostatnio dzieje i zmienia, zwłaszcza w temacie polityki migracyjnej i prawodawstwa oraz walki z przestępczością zorganizowaną. Ale tak naprawdę nie chodzi tu o raport ze Szwecji tylko o przykładową opowieść o tym, że świat nie jest czarno-biały, ale skomplikowany i mówiąc szczerze w tym skomplikowaniu tkwi pewna nadzieja, a nawet sporo dobra. Podobnie jak w wątpliwościach.
A na koniec posłuchacie o wystawie, którą musicie zobaczyć!!! Ma tytuł „Coraz bliżej siebie” i możecie ją oglądać na ul. Bagatela przed Ambasadą Szwecji. Zobaczycie tam zdjęcia szalenie ciekawych Szwedów, którzy wybrali Polskę (zdjęcia zrobił Darek Lewandowski) i poczytacie o tym, co ci polscy Szwedzi a może nawet Szwedopolacy (?) w Polsce widzą. To ja z nimi porozmawiałam i bardzo się cieszę, że mogłam to zrobić, bo te szwedzkie opowieści są niebanalnym i potrzebnym nam lustrem. Czasem, żeby zrozumieć coś ważnego w sobie musimy przejrzeć się w cudzych oczach. Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz
➡️ Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz
Możesz mnie też znaleźć tu:
Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial
Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/
www.katarzynatubylewicz.pl
➡️ Montaż podcastu: https://alicjasiarkiewicz.pl/
25 FEB. 2026 · Szwedzi mieszkający w Polsce widzą w tym kraju same pozytywy. Podobnie jest z wieloma innymi ludźmi z Zachodu, którzy przyjeżdżają do Polski na dłużej. Jednocześnie w wielu, nawet bliskich geograficznie krajach, nadal pokutują stereotypy na temat zacofanej, „szarej” Europy Środkowschodniej (a nawet po prostu Wschodniej!). W Niemczech można nawet mówić o antyslawizmie, który dotyka imigrantów z Polski, o czym pisze Karolina Wigura w Kulturze Liberalnej.
Ludzie, którzy Polski nie znają, mają na jej temat zdanie gorsze od rzeczywistości , podczas, gdy np. Szwecja należy do krajów, które często się idealizuje, co bardzo pomaga i w szwedzkim eksporcie i w samopoczuciu.Wygląda więc na to, że Polska jest znacznie atrakcyjniejsza i lepsza niż jej międzynarodowa marka. Uważamy się też za kraj ciekawej kultury, ale polska kultura aż tak bardzo znana na świecie nie jest. Jednocześnie mamy do czynienia z autenyczną „instytutozą” – w Polsce działa cała masa państwowych instytucji zajmujących się promocją kultury polskiej i dyplomacją kulturalną. Ale co z tego wynika?
Czy mogłoby więcej? I dlaczego projekt promocji Polski autorstwa Wally Olinsa wylądował w koszu na śmieci?
Korea Południowa to kraj, który transformację demokratyczną przeszedł tylko dwa lata wcześniej od Polski, a w roku 1953 był wyniszczony wojną, strasznie biedny i większość społeczeństwa stanowili analfabeci. Dziś świat podbijają koreańskie marki, a także, a może przede wszystkim koreańska kultura – film, k-pop, literatura z Korei sprawiają, że coraz więcej ludzi uczy się też koreańskiego i Koreą zachwyca. Jak oni to zrobili?! Czy może stało się to samo? Dlaczego ważne, by się temu przyjrzeć?
Będzie też o książce Martina Gelina „Soft Power” i o moim powrocie do powieści Joyce Carol Oates „Mama odeszła”. Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz
➡️ Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz
Możesz mnie też znaleźć tu:
Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial
Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/
www.katarzynatubylewicz.pl
➡️ Montaż podcastu: https://alicjasiarkiewicz.pl/
11 FEB. 2026 · Wyłaniający się z akt Epsteina obraz elit finansowych i politycznych tego świata, kryzys socjaldemokracji w Szwecji oraz szalejący kapitalizm w Polsce utwierdzają mnie w przekonaniu, że za mało rozmawiamy o klasach społecznych. Uwierzyliśmy, że wszyscy teraz jesteśmy klasą średnią, albo do niej aspirujemy, a tak nie jest i nigdy nie było.
Co więcej rosnące na świecie różnice majątkowe, a także wszechobecny i fatalny wpływ (również polityczny!) międzynarodowej klasy miliarderów wskazują raczej na to, że mamy do czynienia z nowym feudalizmem.
Świat jest podzielony, ale niektóre grupy społeczne, które wydają się nie mieć ze sobą absolutnie nic wspólnego, potrafią być zaskakująco podobne w swoich odruchach stadnych i bezkrytycznym umiłowaniu dla tradycji i narzucaniu jej własnym dzieciom, po to by były idealnie „dopasowane” (tak, wiem, że sugerowanie, iż tradycja to dość niebezpieczne słowo to kij w polskie mrowisko, bo tacy bywamy dumni z karpia i pisanek, ale nie o tym tu mowa).
W Szwecji głośno ostatnio o prestiżowej szkole z internatem, „stajni” przyszłych elit, do której chodzą dzieci wyższych klas i bogaczy. Od lat rządzi tam coś na kształt wojskowej fali, a mobbing jest częścią świętej szkolnej tradycji zwanej „kamratuppfostran” , czyli wychowania przez kolegów.
Jak to możliwe w słynnej z poszanowania dla praw dziecka Szwecji? I dlaczego rodzice, którzy sami doświadczyli w tej szkole okrucieństwa kolegów, posyłają do tej samej szkoły własne dzieci wiedząc, że spotka je to samo? Dlaczego panuje na ten temat zmowa milczenia? I czy wpływowi, zachodni rodzice, którzy uważają, że no trudno, dzieci muszą pocierpieć , żeby tradycji stało się zadość, nie są w sposobie myślenia identyczni do rodziców z kultur, które często uważamy za mniej rozwinięte?
I jak nie zwariować w świecie podziałów i beznadziejnych tradycji? Na koniec radość i jeszcze raz radość, czyli szwedzki zachwyt polskim artystą, Karolem Radziszewskim Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz
➡️ Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz
Możesz mnie też znaleźć tu:
Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial
Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/
www.katarzynatubylewicz.pl
➡️ Montaż podcastu: https://alicjasiarkiewicz.pl/
28 ENE. 2026 · „Najlepsze umysły mojego pokolenia zastanawiają się, jak sprawić, żeby ludzie klikali reklamy” napisał pracownik Facebooka. Czy tak niemoralna i nudna praca -nawet za gigantyczne pieniądze- może naprawdę dać radość i spełnienie absolwentom powiedzmy Harvarda?
Tylko czy marzenie o pracy, która zmieni świat na lepsze zamiast tej, która będzie najlepiej płatna jest jeszcze możliwe? Czy to czysty idealizm? Myślenie oldskulowe? A może właśnie to przyszłość i sposób na wyrwanie ludzi z trójkąta bermudzkiego bullshit jobs?
Według charyzmatycznego Rutgera Bregmana najwyższy czas, żeby zauważyć, iż istnieją prace niemoralne oraz moralne i że jednostka może zmieniać rzeczywistość. Jego książka „Moral Ambition” ma wywołać rewolucję. Najwyższa pora, zwłaszcza, że amerykański kult pieniądza i czystej komercji, których karykaturalnym ucieleśnieniem jest Donald Trump, zaraził Europę. Naprawdę, bądźmy mądrzejsi niż Amerykanie, przestańmy budować pomniki (także w naszych głowach) bogaczom.
A czy wiecie do to jest limitarianizm i dlaczego może być odpowiedzią na kryzys demokracji?Skupienie tylko na zysku to marnowanie energii.
Podobnym marnowaniem energii jest wmawianie kobietom dojrzałym, że są przeźroczyste. Trochę smutno, że wmawiają to sobie same kobiety. CZAS z tym skończyć Jak? Tego uczmy się od orek!
Czy wiecie, że to jedne z nielicznych ssaków, które podobnie jak ludzie przechodzą menopauzę? A wiecie dlaczego? Bo orki po menopauzie stają się przewodniczkami stada, czarno-białymi kompasami , opiekuńczą, mądrą inspiracją. Podobnie powinno być w świecie ludzi. Poza tym, to dojrzałe kobiety są najbardziej seksowne. Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz
➡️ Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz
Możesz mnie też znaleźć tu:
Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial
Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/
www.katarzynatubylewicz.pl
➡️ Montaż podcastu: https://alicjasiarkiewicz.pl/
14 ENE. 2026 · Większość szkoleń menedżerskich ma charakter czysto instrumentalny. Nadmuchują ego szefów ucząc dyrygowania ludźmi, a nie radzenia sobie z konfliktami wartości – twierdzi Julia Romanowska, twórczyni koncepcji Schibbolet (szybolet). Eksperyment naukowy Romanowskiej, w którym badano nie tylko dyrektorów biorących udział w kursach menadżerskich, ale też poziom stresu ich współpracowników, udowodnił, że tradycyjne kursy zarządzania bardzo niewiele dają.
Zatem w jaki sposób można stworzyć świetnych szefów? Zmuszając ich do długotrwałej ekspozycji na działanie … kultury. Yes!!!!!!
Poezja, Franz Kafka, Elfriede Jelinek i muzyka uczynią twojego szefa lepszym. Nie wierzysz? Posłuchaj Morza możliwości i się przekonaj.Kultura to w ogóle poważna sprawa, a w epoce AI jej znaczenie rośnie. Tak uważa rektor najlepszej w Szwecji legendarnej Wyższej Szkoły Handlowej, Lars Strannegård.Według rektora przyszli menadżerowie muszą znać się na sztuce i wiedzieć, co to dramat antyczny i katharsis.
W dobie AI trzeba też studentów uczyć wszystkiego, czego nie potrafią maszyny, niech staną się lepsi w ludzkich umiejętnościach: rozwiną zdolność refleksji, empatię i głęboką samoświadomość.
Jak tego uczyć? Przez obcowanie z kulturą, tą na poziomie. Dlaczego więc, ach dlaczego, nadal tak żywe i prawdziwe są słowa Dubravki Ugrešić „W nastawionej na rynek kulturze literackiej najtrudniej jest proletariatowi, czyli nam, pisarzom.”Będzie też o pięknym eseju Amy Key „Aranżacje w kolorze blue”. Czy to książka tylko dla singli i zawiedzionych brakiem miłości romantycznej? Bynajmniej. Odnajdą się w niej wszyscy wrażliwcy i marzyciele oraz ci, którzy silnie odczuwają ambiwalencję istnienia. Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz
➡️ Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz
Możesz mnie też znaleźć tu:
Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial
Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/
www.katarzynatubylewicz.pl
➡️ Montaż podcastu: https://alicjasiarkiewicz.pl/
27 DIC. 2025 · Czy jesteście szczęśliwi i wypoczęci po świętach, czy bardzo przejedzeni i odrobinę zmęczeni? I czy macie jakieś noworoczne postanowienia? Ja zamierzam się wybrać na coffe rave do sztokholmskiego Morning Coffee Club nie zważając na to, że średnia wieku jest tam naprawdę niewysoka.
W jednej z najbardziej wrednych książek, jakie wydała z siebie ludzkość, czyli w „Młocie na czarownice” z 1487 roku pełno jest mizoginizmu i zapewnień o fałszywości, wrodzonej grzeszności oraz złych intencjach kobiet. Jednak, jak podkreśla Robert Thurston w książce „Polowania na czarownice”, te długie wywody potępiające kobiety to: „(…) tylko preludium do najważniejszego powodu, jaki według Kramera decyduje o pociągu kobiet do diabła. Kobieta jest „bardziej cielesna niż mężczyzna (…) a wszelkie czarownictwo bierze się z cielesnej lubieżności, która u kobiet jest nienasycona”
Czy polowania na czarownice pozostawiły w nas tak trwały ślad, że tamta trauma dalej wpływa na relacje kobiet i mężczyzn? Nawet te najbardziej intymne?
Współczesne internetowe lincze polowaniami na czarownice nie są, ale i tutaj działa instynkt stadny. I nawet jeśli oskarżenia są słuszne, to bywa, że hejt jest do nich niewspółmierny. Zdarza się też, że nietrafiony. Dlatego tak trudno dziś ocenić #Metoo, z jednej strony była to wspaniała, wzmacniająca kobiety i wstrząsająca patriarchatem rewolucja, z drugiej strony na przykład szwedzkie #Metoo doprowadziło też do oskarżeń wyssanych z palca i miało swoje ofiary. Co z tym zrobić?
I czy , gdy należy się do polskiej bańki lewicowo-liberalno-feministycznej wolno czytać książkę Marcina Kąckiego „Bez znieczulenia”, czy nie wypada? I jaka to jest książka?Moim zdaniem interesująca i warta przeczytania – czy twierdząc tak ryzykuję coś, kogoś zdradzam, umniejszam oskarżeniom pod adresem autora, czy po prostu swoim zwyczajem nie zgadzam się na ogłupiającą nas polaryzację? Przyznaję: nie lubię też kultury unieważniania, uważam ją za niedemokratyczną, ale w odcinku przytaczam też zdania ludzi, którzy twierdzą, że ma ona głęboki sens.
Co o tym myślicie? Według mnie warto o tym i czytać, i rozmawiać. Bo to ważny temat naszych czasów. Dodam, że kiedy o tym mówię i myślę mam pełną wątpliwości. Ale czy myślenie nie polega właśnie na pozwalaniu sobie na słowa „nie wiem”? Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz
➡️ Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz
Możesz mnie też znaleźć tu:
Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial
Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/
www.katarzynatubylewicz.pl
➡️ Montaż podcastu: https://alicjasiarkiewicz.pl/
10 DIC. 2025 · Kłopoty emigrantów i kłopoty z imigrantami. Somalijczycy, Ukraińcy, Afgańczycy i …Polacy w Berlinie, w Sztokholmie , w Minnesocie i w Warszawie – czy mamy tu jakieś wspólne wątki?!Klasa społeczna i klasowe kompleksy oraz uprzedzenia, także te nieuświadomione. Czy zdajemy sobie sprawę z tego, że na wiele sposobów wspaniała inteligencja zasiała w nas sporo usztywnień i kompleksów?
Dumni szwedzcy hydraulicy i śmieciarze, była burmistrz Göteborga sprzątająca miasto i zawstydzone polskie ogrodniczki. Dodam, że duża część z powyższych wątków i skojarzeń zrodziła się w mojej głowie pod wpływem lektury książki Anny Zawadzkiej „Gorycz”, która jest miejscami świetna i ważna, a miejscami słaba i irytująca, ale zdecydowanie skłania do dyskusjiSwoją drogą: kłóćmy się o literaturę! Tego jej potrzeba!
A poza tym: nie przegapcie świetnego szwedzkiego serialu „Zmiana” na temat pierwszych szwedzkich policjantek i roku 1958 w Sztokholmie. To serial, który uświadamia, jak bardzo zmieniła się Szwecja a przy okazji jak wszystko wokół nas się nieustannie zmienia, raz na lepsze, raz na gorsze (więc może warto zachować stoicki spokój, choćby nie wiem co?).
A w tematach lżejszych: czy wiedzieliście, że Pamela Anderson ma fińskie korzenie (jej rodzina nosiła nazwisko Hyytiäinen), a poza tym, że ta aktorka i ogrodniczka przed sesjami dla Playboya zaczytywała się w sztukach Tennessee Williamsa i jak mało kto zna się na ambitnym filmie? I jeszcze: dlaczego sztokholmskie Muzeum Narodowe przeżywa w czwartki oblężenie? Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz
➡️ Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz
Możesz mnie też znaleźć tu:
Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial
Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/
www.katarzynatubylewicz.pl
➡️ Montaż podcastu: https://alicjasiarkiewicz.pl/
26 NOV. 2025 · Mona Chollet autorka książki o współczesnych czarownicach powiedziała w jednym z wywiadów: „Większość kobiet bywa czarownicami przynajmniej raz w życiu. Wystarczy przeciwstawić się obowiązującemu porządkowi społecznemu, żeby zostać za nią uznaną.” W tym odcinku zamieniam się więc w czarownicę.
Ministerstwo https://kultura.gazeta.pl/kultura/0,0.html#anchorLink i Dziedzictwa Narodowego przeznaczy w roku 2026 aż 562 mln złotych na ministerialne programy wsparcia. Niestety na literaturę przeznaczy się z tego śmieszne 4 miliony. Na co wydane zostaną pozostałe pieniądze? Na przykład na groby i badanie polskich strat wojennych (chodzi nadal o II wojnę światową). A także na wyposażenie multimedialne domów kultury, gogle VR, zestawy komputerowe, drukarki 3D i sprzęt do transmisji online. Czy ma to sens w chwili, gdy coraz bardziej widoczne jest, że dla zdrowia i rozwoju potrzeba nam oceanu analogowych oaz?
Dzieci bogaczy z Doliny Krzemowej, którzy uzależnili nas od smartphonów oraz mediów społecznościowych, posyłane są dziś do drogich, snobistycznych szkół, w których panuje zakaz komórek i pisze się kredą na tablicy! Dania wprowadza zakaz korzystania z mediów społecznościowych przez dzieci, zrobiła to już Australia. Kochana w Polsce norweska pisarka Maja Lunde napisała alarmującą książkę o tym, jak ekrany kradną dzieciństwo najmłodszych i uważa, że Norwegia popełniła wielki błąd, kiedy 15 lat temu rozdawano tam uczniom podstawówki darmowe Ipady, Czy zaczynamy rozumieć, że uzależnienie od ekranów jest tak samo niezdrowe jak to od tytoniu?I czy w takim razie nie powinno się politycznie wspierać raczej dobrej, mniej komercyjnej literarury, zamiast wywalać pieniądze na kolejny sprzęt multimedialny? Kiedy także polscy decydenci zrozumieją, że słowami Noaha Smitha: „Kiedyś używaliśmy internetu, żeby uciec od rzeczywistości. Teraz używamy rzeczywistości, żeby uciec od internetu.”
A skoro o świadomości mowa to, czy nie nadszedł już czas na to, żeby przyjrzeć się uważnie przemocy, która jest intensywnie obecna i w pełni znormalizowana w języku polskim? To temat, który wywołał wielką dyskusję, gdy o nim napisałam, więc powracam do niego także w podcaście.
Będzie też o trylogii Jonasa Gardella „Nigdy nie ocieraj łez bez rękawiczek” i na koniec, dla osłody i ukojenia: szwedzkie, adwentowe sposoby na oswojenie ciemności.
Dlaczego świeczki warto palić nawet do śniadania, kiedy i z kim pić glögg i czemu to szafran jest najlepszą przyprawą na poprawę nastroju. Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz
➡️ Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz
Możesz mnie też znaleźć tu:
Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial
Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/
www.katarzynatubylewicz.pl
➡️ Montaż podcastu: https://alicjasiarkiewicz.pl/
Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz Podcast dla tych, którzy nieustannie zastanawiają się nad życiem i są go równie nieustannie ciekawi. Tematy społeczne, kulturalne, polityczne i egzystencjalne, o Szwecji, Skandynawii...
mostra más
Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz
Podcast dla tych, którzy nieustannie zastanawiają się nad życiem i są go równie nieustannie ciekawi. Tematy społeczne, kulturalne, polityczne i egzystencjalne, o Szwecji, Skandynawii i Polsce, o życiu pomiędzy krajami (rozdzielonymi morzem!), o samoświadomości i kreatywności, o literaturze, i o jodze oraz poszukiwaniach harmonii, i optymizmu wśród chaosu.
Zaprasza pisarka, dziennikarka, tłumaczka i kulturoznawczyni Katarzyna Tubylewicz.
Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz
Możesz mnie też znaleźć tu:
Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial
Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/
www.katarzynatubylewicz.pl
Montaż podcastu: Alicja Siarkiewicz
mostra menos
Podcast dla tych, którzy nieustannie zastanawiają się nad życiem i są go równie nieustannie ciekawi. Tematy społeczne, kulturalne, polityczne i egzystencjalne, o Szwecji, Skandynawii i Polsce, o życiu pomiędzy krajami (rozdzielonymi morzem!), o samoświadomości i kreatywności, o literaturze, i o jodze oraz poszukiwaniach harmonii, i optymizmu wśród chaosu.
Zaprasza pisarka, dziennikarka, tłumaczka i kulturoznawczyni Katarzyna Tubylewicz.
Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz
Możesz mnie też znaleźć tu:
Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial
Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/
www.katarzynatubylewicz.pl
Montaż podcastu: Alicja Siarkiewicz
Información
| Autor | Katarzyna Tubylewicz |
| Organización | Katarzyna Tubylewicz |
| Categorías | Cultura y sociedad , Libros , Cultura y sociedad |
| Página web | - |
| kasia_tubylewicz@yahoo.com |
Copyright 2026 - Spreaker Inc. an iHeartMedia Company
